In memoriam Charlie Munger; beleggingslessen van de meester

Charlie Munger is dinsdag op 99-jarige leeftijd overleden. Hij stond vooral bekend als de sidekick van Warren Buffett, hoewel hij zelf een formidabele belegger was. Munger krijgt de credits voor het verbreden van Buffett's beleggingsaanpak van alleen onderwaardering naar aandelen met unieke concurrentievoordelen.

Morningstar 29 november, 2023 | 10:28
Facebook Twitter LinkedIn

Charlie Munger

Charlie Munger ontmoette Warren Buffett voor het eerst in 1959 via een gemeenschappelijke vriend. Edwin Davis, arts in hun geboorteplaats Omaha, Nebraska, vertelde Buffett in 1957 dat hij hem toevertrouwde om geld te beheren, omdat Buffett hem deed denken aan iemand die Charlie Munger heette. “Nou, ik weet niet wie Charlie Munger is, maar ik vind hem leuk”, reageerde Buffett tegen Davis. Twee jaar later regelde Davis een ontmoeting tussen de twee en het klikte meteen.

Munger was oorspronkelijk advocaat van beroep. Hij startte zijn eigen beleggingsonderneming in 1962 en verpletterde de markt in de daaropvolgende dertien jaar, waarin hij zijn portefeuille naar 19,8% rendement bracht, vergeleken met 5,0% voor de Dow Jones Industrial Average.

In 1978 werd Munger vice-voorzitter van Berkshire Hathaway (BRK.B). Munger krijgt de credits voor het helpen veranderen van Buffett’s beleggingsaanpak van het kopen van goedkope, ondergewaardeerde bedrijven van vaak lage kwaliteit naar het kopen van kwalitatief uitstekende bedrijven tegen redelijke prijzen.

Munger stond bekend om zijn scherpe geest en humor. Hij gaf afgelopen oktober nog een zeldzaam interview aan podcast Acquired en in dat gesprek gaf hij geweldige inzichten in een reeks beleggingsonderwerpen.

 

De beleggingsbenadering van Munger en Buffett

Buffett maakte als jonge man voor het eerst kennis met beleggen op de renbaan. Munger werd hiernaar gevraagd, en zijn antwoord geeft een belangrijk inzicht in de manier waarop Buffett de aandelenmarkt benadert: "Warren heeft nooit gegokt. Hij was slechts een beschermheer van ze [de renbanen]. Warren wil dat de kansen in zijn voordeel zijn en niet in die van iemand anders. Het is gewoon zo simpel als je Warren bent. Je wilt het huis zijn, niet de gokker.”

Er zijn veel beroemde investeerders die begonnen zijn als gokkers; ik denk hierbij aan Edward Thorp, Bill Gross en Jeff Yass. Buffett zit ook in deze categorie. Hij nam de mentaliteit van een ervaren gokker over – wedden wanneer de kansen overweldigend in je voordeel zijn – en gebruikte dat om te beleggen.

Over zijn eigen beleggingsaanpak gaf Munger een verrassend antwoord. Hoewel hij erom bekend stond dat hij van aandelen hield die over lange perioden een hoog rendement op kapitaal opleveren, erkende Munger dat dit niet de enige manier was waarop hij belegde: “Ik bestudeer slechts twee soorten bedrijven. Ik volg Ben Graham goed, dus als iets echt goedkoop is, ook al is het een waardeloos bedrijf, ben ik bereid om te overwegen het te kopen. In ieder geval voor een tijdje. Dat doe ik af en toe. Ik heb het een paar keer met groot succes gedaan, maar in tegenstelling tot Howard Marks heb ik het maar een of twee keer in mijn leven gedaan voor grote winsten, en dat is alles. Het is niet alsof ik het al honderd keer heb gedaan. Het is niet zo eenvoudig. Honderd keer gemakkelijk geld bestaat bijna niet."

"Grote merkbedrijven zijn natuurlijk goed, als je ze tegen de juiste prijs kan krijgen. De hele truc is om ze in de paar zeldzame gevallen op de kop te tikken als ze echt goedkoop zijn. Costco kopen voor de huidige prijs... het kan allemaal goed uitpakken... maar nogmaals, het wordt moeilijk."

 

Buffett's grote Costco-fout

In 1997 bood de Amerikaanse retailer Costco Buffett een zetel in het bestuur aan, maar hij weigerde die. Buffett stelde voor dat Costco het aan Munger zou vragen, en Munger accepteerde het wel. Hij bleef tot aan zijn dood in het bestuur.

Munger probeerde Buffett ervan te overtuigen vroegtijdig in Costco te investeren, maar dat werkte niet. De reden: “Warren houdt niet van detailhandel.” Blijkbaar had Buffett veel retailers zien komen en gaan, waaronder grote warenhuizen als Sears, en vond hij het een lastige business om geld aan te verdienen.

Munger dacht daar anders over en besefte al vroeg dat Costco een geweldig goed bedrijfsmodel had: “Ze verkochten echt goedkoper dan wie dan ook in Amerika en dat deden ze in grote, efficiënte winkels. De parkeerplaatsen waren een stuk breder dan normaal. Ze deden alles goed en ze hadden veel parkeerplaatsen. Mensen die geen grote volumes kochten kwamen niet naar de winkels, maar ze gaven speciale voordelen aan de mensen die wel naar de winkels kwamen in de vorm van beloningspunten.”

 

Wat is een goede detailhandel?

Volgens Munger heeft Home Depot het bedrijfsmodel van Costco overgenomen en toegepast op woningverbeteringen: "Ze hebben alles gekopieerd." Munger zei dat er ook een modernere Costco-imitator was in een kleiner bedrijf, Floor & Decor. Zoals de naam al doet vermoeden, verkoopt het bedrijf vloeren, waarbij een enorme selectie wordt aangeboden via grote magazijnen, en bovendien tegen lage prijzen.

Er werd aan Munger gevraagd of hij Nike ooit als een bedrijf had gezien, en hij zei van wel, hoewel hij het afwees omdat het een ‘stijlbedrijf’ is. Munger ging hier niet verder op in, hoewel ik vermoed dat hij doelde op het feit dat bij ‘stijlbedrijven’ de toekomstperspectieven en winsten moeilijk te voorspellen zijn, en dat dit niet het soort bedrijf is waarin hij graag investeert.

Munger gaf daarentegen de voorkeur aan niet-kapitaalintensieve retailers met voorspelbare winsten en prijszettingsmacht: “We hadden het geluk om See’s Candies voor $20 miljoen te kopen als onze eerste acquisitie. We kwamen er vrij snel achter dat we de prijs elk jaar met 10% konden verhogen en het kon niemand iets schelen. We hebben de volumes niet laten stijgen of iets dergelijks. De winst is alleen maar gestegen. We hebben de prijs al zo'n veertig jaar met 10% per jaar verhoogd. Het is een zeer bevredigend bedrijf geweest. Er was geen nieuw kapitaal voor nodig. Dat was het goede eraan: heel weinig nieuw kapitaal. Toen we het kochten, had het twee grote keukens en een aantal verhuurwinkels, en nu heeft het twee grote keukens en een aantal verhuurwinkels."

 

Berkshire's belegging in Apple

Buffett’s meest spraakmakende recente investering betreft Apple. Berkshire kocht in 2016 voor het eerst een belang en sindsdien is het een home run. Apple is goed voor bijna 50% van de aandelenportefeuille van Berkshire.

Munger’s kijk op de lessen uit de investering van Berkshire is intrigerend: “Wat iedereen heeft geleerd is dat iedereen een significante deelname nodig heeft in de twaalf bedrijven die het beter doen dan alle anderen. Je hebt er minstens twee of drie nodig. Als je die mentaliteit hebt. Apple was de logische kandidaat om op de lijst te staan waarvan je jouw bedrijven gaat selecteren. Het is niet zo moeilijk om met een idee te komen dat het misschien wel goed is.”

Dit lijkt een erkenning te zijn dat als je een grote investeerder als Berkshire bent, je in een aantal van deze geweldige technologiebedrijven moet beleggen, anders riskeer je ondermaatse prestaties. Wat betreft de reden waarom Berkshire voor Apple koos, zei Munger dat dit waardering was, aangezien het bedrijf tot ongeveer tien keer de winst was gedaald toen Berkshire instapte.

 

Buffett's investering in Japan

Het andere recente beleggingssucces van Buffett komt uit het onwaarschijnlijke Japan. Berkshire begon in 2020 voor het eerst te investeren in Japanse handelsbedrijven en behoudt belangen in vijf daarvan: Mitsubishi, Mitsui, Itochu, Marubeni en Sumitomo.

Munger suggereerde dat er sprake was van hefboomwerking bij de aankopen. Hij zegt dat je destijds in Japan tien jaar lang tegen 0,5% kon lenen, en dat deze aandelen goedkope activa en dividendrendementen van 5% hadden, waardoor ze ‘no-brainer’ beleggingen waren: “Het kostte hem [Buffett] een eeuwigheid om $10 miljard geïnvesteerd te krijgen. Het was alsof God gewoon een kist opende en geld uitgoot. Het is ontzettend makkelijk geld verdienen.”

 

Waarom Munger van China hield

Munger was al jarenlang een investeerder in China. Hij overtuigde Buffett in 2008 om te investeren in autofabrikant BYD. Munger noemt dit sindsdien een van de beste beslissingen die hij ooit heeft genomen. Munger beweerde dat BYD-oprichter Wang Chuanfu een genie is en zei dat hij beter is in het maken van dingen dan Elon Musk.

In het interview ging Munger niet in op zijn recentere investering in online retailer Alibaba die tot nu toe niet heeft gewerkt.

Wat China zelf betreft, bleef Munger een gelovige: “Mijn standpunt in China is dat: (1) de Chinese economie betere toekomstperspectieven heeft in de komende twintig jaar dan vrijwel elke andere grote economie. Dat is nummer één. (2) De leidende bedrijven van China zijn sterker en beter dan vrijwel alle andere toonaangevende bedrijven waar dan ook, en ze zijn verkrijgbaar tegen een veel lagere prijs. Dus natuurlijk ben ik bereid enig China-risico te lopen in de Munger-portefeuille. Hoeveel risico voor China? Nou, dat is geen wetenschappelijk onderwerp, maar het maakt mij niet uit wat het is, 18% of zoiets.”

 

Uitgesproken standpunten

Munger stond bekend om zijn botte manier van doen, en bij een paar onderwerpen hield hij zich niet in. Eén van die onderwerpen is de Amerikaanse miljardair John Malone, eigenaar van onder meer de Formule 1 en het honkbalteam Atlanta Braves. Aan Malone wordt de opkomst van EBITDA (winst vóór rente, belasting, afschrijvingen en amortisatie) toegeschreven als een financiële term onder bedrijven, een term die Munger lange tijd verafschuwde. Munger zei dat hij de ‘extreme manipulaties’ van Malone nooit leuk vond, inclusief zijn beroemde methoden om de belastingen bij zijn beursgenoteerde bedrijven te minimaliseren.

Munger zei ook dat hij zich niet op zijn gemak voelde bij investeerders die voornamelijk algoritmen gebruiken zoals het beroemde hedgefonds Renaissance Technologies. Hij zegt dat deze fondsen in wezen front-run investeerders zijn. En Munger geloofde dat ze kleinere winsten maken met meer volume, en de enige manier waarop ze nog steeds een goed rendement behalen is door steeds meer hefboomwerking te gebruiken, “wat ik zelf niet zou doen.”

Facebook Twitter LinkedIn

Over de auteur

Morningstar  Morningstar

© Copyright 2024 Morningstar, Inc. Alle rechten voorbehouden.

Voorwaarden        Privacybeleid        Cookie Settings        Beleidsdocumenten